crepuscul

Occitan

Etimologia

Del latin crepusculum, diminutiu de creper (« escur »).

Prononciacion

lengadocian /kɾepysˈkyl/, /kɾepysˈkyl/

provençau /kʀepysˈkyl/, /kʀepysˈkyl/

Sillabas

cre|pus|cul

Nom comun

crepuscul masculin

Declinason
Singular	Plural
crepuscul	crepusculs
[kɾepysˈkyls]	[kɾepysˈkyls]

Camp de blat al crepuscul

1. Illuminacion de l'atmosfèra de vespre a solelh colc.
2. (Per analogia) Illuminacion de l'atmosfèra lo matin abans lo levar del solelh
3. (Sens figurat) Çò que s’aflaquís, qu’es a mand de s’avalir.

Variantas dialectalas

• crepuscule

Sinonims

• calabrun
• error (provençau)
• luscre
• nueitòta (gascon)
• treslús / treslutz

Derivats

• crepuscular

Traduccions

alemand: Dämmerung (de), Abenddämmerung (de) anglés: dusk (en) basc: catalan: crepuscle (ca) espanhòl: crepúsculo (es) francés: crépuscule (fr) italian: crepuscolo (it) portugués: crepúsculo (pt)