estofar

Occitan

Etimologia

(verb 1) Del francés ancian estofer, alteracion de estoper: estopar (tapar d'estopa)

(verb 2) De estòfa

Prononciacion

/estuˈfa/, /estuˈfa/

França (Bearn) : escotar « estofar »

Sillabas

es|to|far

Vèrb 1

estofar

1. Empachar la respiracion.
   1. Aver de mal a respirar, pèrdre la respiration.
   2. Morir per manca d'aire
   3. Matar per estofament.
2. Escantir en privant d'aire.
3. Empachar quicòm o qualqu'un de se desvolopar.
4. Amortir lo son.
5. (cosina) Far còire doçament dins una aisina tapada per empachar l'evaporacion.
6. (manhanaria) Escaudar los manhans
7. Estubar

s'estofar

1. Respirar mal, pèrdre son alen

Sinonims

Empachar la respiracion

• asfixiar
• escanar
• ofegar
• sufocar

Derivats

• estofada
• estofador
• estofadoira
• estofament
• estofat
• estofatge
• estofegament

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	estofar
Gerondiu	estofant
Participi passat
	singular			plural
masculin	estofat			estofats
femenin	estofada			estofadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	estofi estofe	estofas	estofa	estofam	estofatz	estofan
Imperfach	estofavi	estofavas	estofava	estofàvem	estofàvetz	estofavan
Preterit	estofèri	estofères	estofèt	estofèrem	estofèretz	estofèron
Futur	estofarai	estofaràs	estofarà	estofarem	estofaretz	estofaràn
Condicional	estofariái	estofariás	estofariá	estofariam	estofariatz	estofarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	estofe	estofes	estofe	estofem	estofetz	estofen
Imperfach	estofèssi	estofèsses	estofès estofèsse	estofèssem	estofèssetz	estofèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	estofa !	—	estofem !	estofatz !	—
Negatiu	—	estofes pas !	—	estofem pas !	estofetz pas !	—
Nòtas

Vèrb 2

estofar

1. Garnir d’estòfa.
2. (figurat) Far prene d'amplor, de volum, enriquir.

s'estofar

1. (figurat) Prene d'amplor, de volum.

Sinonims

figurat

• desvolopar
• enriquir

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	estofar
Gerondiu	estofant
Participi passat
	singular			plural
masculin	estofat			estofats
femenin	estofada			estofadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	estòfi estòfe	estòfas	estòfa	estofam	estofatz	estòfan
Imperfach	estofavi	estofavas	estofava	estofàvem	estofàvetz	estofavan
Preterit	estofèri	estofères	estofèt	estofèrem	estofèretz	estofèron
Futur	estofarai	estofaràs	estofarà	estofarem	estofaretz	estofaràn
Condicional	estofariái	estofariás	estofariá	estofariam	estofariatz	estofarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	estòfe	estòfes	estòfe	estofem	estofetz	estòfen
Imperfach	estofèssi	estofèsses	estofès estofèsse	estofèssem	estofèssetz	estofèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	estòfa !	—	estofem !	estofatz !	—
Negatiu	—	estòfes pas !	—	estofem pas !	estofetz pas !	—
Nòtas