planaire

Planaire en vòl desubre los Aups

Occitan

Etimologia

Del vèrb planar.

Prononciacion

lengadocian, gascon /plaˈnajɾe/, /plaˈnajɾe/

provençau /plaˈnajʀe/, /plaˈnajʀe/

França (Bearn) : escotar « planaire »

Sillabas

pla|nai|re

Nom comun

planaire masculin

Declinason
Singular	Plural
planaire	planaires
[plaˈnajɾe]	[plaˈnajɾes]

1. (Aeronautica) Aeronau mai pesuga que l'aire que sa sustentacion es provesida per d'alas portairas, sens motor, utiliza los corrents atmosferics per se manténer en l'aire.

Iperonims

• aeronau
  • aerodina

Traduccions

alemand: Segelflugzeug (de) anglés: glider (en) basc: glider (eu) catalan: planador (ca)

espanhòl: planeador (es) francés: planeur (fr) italian: aliante (it) portugués: planador (pt)