Occitan

Del latin sanctuarium « luòc consacrat, sanctuari »

lengadocian, gascon /santyˈaɾi/

provençau /sãⁿtyˈaʀi/

França (Bearn) : escotar « santuari »

san|tu|a|ri

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
santuari	santuaris
[santyˈaɾi]	[santyˈaɾis]

santuari masculin

(Religion) Luòc santissim d’un temple; partida enebida als profans dins los temples consacrats a las divinitat del paganisme.
(Cristianisme) Partida de la glèisa ont se situa l'altar màger, sovent enrodat d'un cancel.
Edifici o luòc consacrat a las ceremonias d’un culte.
(Sens figurat) Luòc ont òm realiza una activitat fòrca respectada o plan venerada.
(Sens figurat) Luòc ont òm es protegit de quina que siá preséncia secutara.