aucèl

Qualques aucèls

Occitan

Etimologia

Del latin avicellu, diminutiu d'avis

Prononciacion

[aw'sεl]

Nom comun

aucèl masculin

1. Zool. Mena d'animal vertebrat tetrapòde (Aves) que tenon un bèc, de plomas, d'alas e fan d'uòus.

   Puèi l'aucèl gris se brandiguèt las plomas, alategèt tres còps e prenguèt la volada (Joan Bodon, L'aucèl gris dins Contes del meu ostal)

   Cada aucèl tròba son nis bèl (Provèrbi tradicional)

Variantas dialectalas

• aucèu
• ausèl, auvèl
• ausèth
• passerat

Derivats

aucèla aucelaire aucelalha aucelariá aucelejar aucelet

aucelièr aucelièra aucelilha aucelina aucelon aucelum

Reviradas

afrikaans: voël (af) aragonés: muixón (an) m albanés: zog (sq) alemand: Vogel (de) anglés: bird (en) basc: txori (eu) breton: labous (br), evn (br) bulgar: птицa (bg) femenin catalan: ocell (ca), moixó, pardal, au corean: 새 (ko) còrs: acellu (co), aceddu (co) chèc: pták (cs) danés: fugl (da) eslovac: vták (sk) eslovèn: ptič (sl) espanhòl: pájaro (es) esperanto: birdo (eo) estonian: lind (et) finlandés: lintu (fi) francés: oiseau (fr)

irlandés: éan (ga) ido: ucelo (io) islandés: fugl (is) italian: uccello (it) japonés: 鳥 (ja) Modèl:lat1: avis (la) lituanian: paũkštis (lt) neerlandés: vogel (nl) norvegian: fugl ongrés: madár (hu) polonés: ptak (pl) portugués: pássaro (pt) romanés: pasăre rus: птица femenin suedés: fågel (sv) turc: kuş (tr) ucraïnian: птаx (uk) volapük: böd (vo)