fetge

Fetge de feda

Occitan

Etimologia

D'un latin vulgar *fetĭcum o *fecătum e del latin classic jecur *fīcātum (fetge noirit de figas)

Prononciacion

['feʤe]

Sillabas

fet | ge (2)

Nom comun

fetge masculin

1. Anat. Organ glandular del sistèma digestiu.
2. Cul. Organ del sistèma digestiu comestible de cèrts animals.

Variantas dialectalas

• hetge gascon general
• hitge aranés

Derivats

• fetjòlas

Reviradas

alemand: Leber (de) anglés: liver (en) breton: avu (br) bulgar: черен дроб (bg) catalan: fetge (ca) chèc: játra (cs) Modèl:npl danés: lever (da) eslovac: pečeň (sk) espanhòl: hígado (es) esperanto: hepato (eo) francés: foie (fr)

grèc: ήπαρ (el) neutre [1]; συκώτι (el) neutre [1] e [2] islandés: lifur (is) italian: fegato (it) ongrés: máj (hu) neerlandés: lever (nl) polonés: wątroba (pl) femenin portugués: fígado (pt) romanés: ficat (ro) sicilian: fìcatu (scn) ucraïnian: печінка (uk) femenin

Catalan

Nom comun

fetge masculin

• fetge ^(oc)