lèbre

Lèbre dins un camp

Occitan

Etimologia

Del latin lĕpŏrem.

Prononciacion

['lɛβre]

Sillabas

lè | bre (2)

Nom comun

lèbre femenin

1. Zool. Pichòt mamifèr de la familha dels Leporidae, semblant al conilh plan caracteristic gràcias a sas aurelhas longassas.

   Lo vièlh camin de las Fadas

   Es ara descaminat.

   I passan plus que las lèbres;

   Las gents l’an abandonat. (Antonin Perbòsc, Las tres fadas).

Reviradas

albanés: lepur (sq) alemand: Hase (de) masculin anglés: hare (en) bulgar: заек (bg) catalan: llebre (ca) chèc: zajíc (cs) espanhòl: liebre (es) esperanto: leporo (eo) francés: lièvre (fr) grèc: λαγός (el) (lagós)

italian: lepre (it) leton: zaíis (lv) lituanian: kiškis (lt); zuikis (lt) neerlandés: haas (nl) masculin ongrés: polonés: zając (pl) portugués: lebre (pt) rus: заяц (ru) turc: yabani tavşan (tr) ucraïnian: заєць (uk)