mar

mar Mediterranèa

Occitan

Etimologia

Del latin mare.

Prononciacion

['mar]

Nom comun

mar femenin

1. Massa d'aiga salada que cobrís una granda partida de la superficia de la tèrra.

Derivats

• marin -a
• maritim -a

Locucions derivadas

• mar Adriatica
• mar Baltica
• mar Caspiana
• mar d'Aral
• mar d'Oman
• mar de Bering
• mar de China
• mar de Coralh
• mar del Nòrd
• mar Egèa
• mar Ioniana
• mar Mediterranèa
• mar Mòrta
• mar Negra
• mar Roja

Reviradas

afrikaans: see (af) anglés: sea (en) alemand: Meer (de), See femenin(!) basc: itsaso (ei) breton: mor (br) masculin catalan: mar (ca) femenin/masculin corean: 바다 (ko) chèc: moře (cs) danés: hav (da) espanhòl: mar (es) masculin esperanto: maro (eo) finlandés: meri (fr)

francés: mer (fr) italian: mare (it) masculin lituanian: jūra (lt) neerlandés: zee (nl) ongrés: tenger (hu) polonés: morze (pl) portugués: mar (pt) masculin romanés: mare (ro) suedés: hav (sv), sjö (sv) turc: deniz (tr) ucraïnian: море (uk)

Referéncias

• Josiana Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan, Trabucaire, 2011