vèrb

Veire tanben : verb

Occitan

Etimologia

Del latin verbum.

Prononciacion

['bɛrp]

Sillabas

vèrb (1)

Nom comun

vèrb masculin [?]

1. Expression d’idèas e pensaments al mejan de la paraula.
2. Gram. Categoria lexicala constituïda per de mots susceptibles de flaquir en temps, aspècte, mòde, nombre o persona .

Derivats

• verbal

Reviradas

alemand: Verb (de) neutre anglés: verb (en) basc: breton: bulgar: catalan: verb (ca) chèc: sloveso (cs) neutre danés: espanhòl: verbo (es) esperanto: verbo (eo) francés: verbe (fr)

grèc: italian: verbo (it) lituanian: neerlandés: werkwoord (nl) ongrés: polonés: czasownik (pl) portugués: verbo (pt) romanés: verb (ro) rus: глагол (ru) ucraïnian: дієслово (uk) neutre