vida

Fichièr:Vgeant26.jpg

Exemplar valencian de la Vida de Sant Onorat

Occitan

Etimologia

Del latin vīta.

Prononciacion

['biδo]

Sillabas

vi | da (2)

Nom comun

vida femenin

1. Estat que precedís la mòrt e que seguís la concepcion o la naissença; existéncia.
2. Lit. Raconte brèu que narra la vida d'un trobador o d'una trobairitz.

Variantas dialectalas

• vita (gascon)

Derivats

• vidanta
• vital

Parents

• viure

Antonims

• mòrt

Reviradas

albanés: jetë (sq) alemand: Leben (de) neutre anglés: life (en) arabi: حياة (ar) armèni: կյանք (hy) basc: bizi (eu) breton: buhez (br) bulgar: живот (bg) masculin catalan: vida (ca) chèc: život (cs) masculin danés: liv (da) neutre ebrèu: חיים (he) eslovac: eslovèn: espanhòl: vida (es) esperanto: vivo (eo) finlandés: elämä (fi) francés: vie (fr)

gaelic escocés: beatha (gd) galés: bywyd (cy) grèc: ζωή (el) irlandés: beatha (ga) islandés: líf (is) neutre italian: vita (it) leton: lituanian: gyvenimas (lt), gyvybė (lt) neerlandés: leven (nl) neutre norvegian: liv (no) neutre ongrés: élet (hu) polonés: życie (pl) portugués: vida (pt) romanés: viaţă (ro) rus: жизнь (ru) suedés: liv (sv) neutre turc: hayat (tr), yaşam (tr), ömür (tr) ucraïnian: життя (uk)