çaganh

Occitan

Etimologia

De çaganhar

Prononciacion

/saˈɣan/, /saˈɣan/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « çaganh »

Nom comun

çaganh (lengadocian) , masculin

Declinason
Singular	Plural
çaganh	çaganhs
[saˈɣan]	[saˈɣaɲs]

1. Bruch excessiu, sarrabastal.
   • Cridavan, fiulavan, tustavan sus las taulas, brandissián las cadièras en un çaganh d'infèrn. «Joan Delcaire», Cristian Laus

Traduccions

alemand: anglés: din (en) catalan: rebombori (ca) xixivarri (ca) chèc: rámus (cs) espanhòl: jaleo (es) italian: frastuono (it) francés: vacarme (fr) romanés: gălăgie (ro) sicilian: babbilonia (scn)