òra

Veire tanben : ora, oră

Occitan

Etimologia

Del latin hora, manlevat al grèc ancian ὥρα (hṓra) « periòde de temps ».

Prononciacion

/ˈɔɾə/, /ˈɔɾə/, /ˈɔɾo/, /ˈɔɾo/

Sillabas

ò | ra

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
Singular	Plural
òra	òras
[ˈɔɾə]	[ˈɔɾəs]

òra femenin (gascon)

1. Unitat de temps, que correspon a la vint e quatau partida d'un dia.

Variantas dialectalas

• ora

Derivats

a las òras baishas a las òras calmas a tala òra de d'òra en d'òra

enlòra orari òras e òras oreta

Traduccions

alemand: Stunde (de) femenin anglés: hour (en) catalan: hora (ca) femenin espanhòl: hora (es) femenin

francés: heure (fr) femenin italian: ora (it) femenin portugués: hora (pt) romanés: oră (ro) femenin, ceas (ro) neutre

Referéncias

• Dicod'Òc disponible sus https://www.locongres.org