Occident

Veire tanben : occident

Occitan

Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

Prononciacion

lengadocian, gascon /ut͡siˈðent/, /ut͡siˈðent/

provençau /ut͡siɔˈdẽⁿ/, /ut͡siɔˈdẽⁿ/

Sillabas

O|cci|dent

Nom pròpri

Occident masculin

1. (Istòria) (passat) Euròpa per oposicion a l’Asia de l’Oèst. Nota: Mai sovent comprenent pas Russia.
2. (A partir del sègle XIX) Païses europèus e anglosaxons (EUA, Canadà, Austràlia).
3. (Diplomacia) (Guèrra freja) Païses de l’Oèst (de l'URSS).
4. (Contèxte arabomusulman) Magrèb

Traduccions

anglés : West (en) catalan : occident (ca) espanhòl : occidente (es)

francés : occident (fr) italian : ovest (it) portugués : ocident (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

Prononciacion

Oriental: central /uksiˈðen/, /uksiˈðen/, balear /uksiˈðent/, /uksiˈðent/

Occidental: nord-occidental /oksiˈðen/, /oksiˈðen/, valencian /oksiˈðent/, /oksiˈðent/

Sillabas

Oc|ci|dent

Nom pròpri

Occident masculin

1. Occident.

Francés

Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

Prononciacion

/ɔksidɑ̃/, /ɔksidɑ̃/

França (Somain) : escotar « Occident »

França (Vendèa) : escotar « Occident »

Sillabas

Oc|ci|dent

Nom pròpri

Occident masculin

1. Occident.

Anglés

Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

Prononciacion

/ˈɒksɪdənt/, /ˈɒksɪdənt/

Sillabas

Oc|ci|dent

Nom comun

Occident masculin

1. Occident.