agramaticau

Occitan

Etimologia

Derivat de gramatica ambe lo prefixe privatiu a- e lo sufixe adjectivau -au.

Prononciacion

/aɣɾamatiˈkaw/, /aɣɾamatiˈkaw/

Sillabas

a | gra | ma | ti | cau (5)

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	agramaticau	agramaticaus
	[aɣɾamatiˈkaw]	[aɣɾamatiˈkaws]
Femenin	agramaticala	agramaticaus
	[aɣɾamatiˈkalo]	[aɣɾamatiˈkaws]

agramaticau masculin (gascon) ^[1]

1. Que respècta pas las règlas de la grammatica d'una lenga.
   • Ua frasa agramaticau

Antonims

• gramatical (lengadocian)
• gramaticau (gascon), (lemosin), (provençau), (vivaroaupenc)

anglés: ungrammatical (en) catalan: agramatical (ca)

espanhòl: agramatical (es) francés: agrammatical (fr)

Nòta

^[1] En occitan gascon, agramaticau qu'ei masculin e feminin.