amfibí
Occitan
Etimologia
- Del grèc ancian ἀμφίβιος, amphíbios « que viu dins dos elements ».
Prononciacion
- lengadocian, gascon /aɱfiˈβi/
- provençau /ãⁿfiˈbi/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | amfibí | amfibís |
| [aɱfiˈβi] | [aɱfiˈβis] | |
| Femenin | amfibia | amfibias |
| [aɱfiˈβjo̞] | [aɱfiˈβjo̞s] | |
amfibí
- (ecologia) Que viu sus la tèrra e dins l’aiga.
- Los mòrsas, loiras, vibres, crocodils, son d'animals amfibís.
- (sciencias e tecnicas) Que pòt èsser utilizat sus la tèrra coma dins l’aiga.
- Una veitura amfibia.
- (militar) Qu'es menat sus terra e sus la mar.
- De manòbras militaras amfibias.
Traduccions
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| amfibí | amfibís |
| [aɱfiˈβi] | [aɱfiˈβis] |
amfibí masculin
- (zoologia) Vertebrat de la classa dels amfibís.
- (figurat) Persona que menaa una vida dobla.
Sinonims
convencion internacionala