amidon

Occitan

Etimologia

Del latin medieval amidum, del latin classic amylum, del grèc ancian ἄμυλον, e que designava la flor de farina.

Prononciacion

/amiˈðu/, /amiˈðu/, provençau /amiˈdũⁿ/, /amiˈdũⁿ/

Sillabas

a|mi|don

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
amidon	amidons
[amiˈðu]	[amiˈðus]

amidon masculin

1. Polisacarid compausat de cadenas de moleculas de D-glucòsa levat dels organs de sèrva de fòrça plantas coma lo tubercul de la trufa o de las granas de milh.

Derivats

• amidonar
• amidonatge
• amidonièr

Sinonims

• empés

Traduccions

alemand: Stärke (de) anglés: starch (en) basc: almidoi (eu) catalan: midó (ca)

espanhòl: almidón (es) francés: amidon (fr) italian: amido (it) portugués: amido (pt)

Francés

Etimologia

Del latin medieval amidum, del latin classic amylum, del grèc ancian ἄμυλον, e que designava la flor de farina.

Prononciacion

/amidɔ̃/, /amidɔ̃/

Sillabas

a|mi|don

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
amidon	amidons
[amidɔ̃]

amidon masculin

1. amidon ^(oc)