armare

Veire tanben : armaré

Italian

Etimologia

Del latin armare.

Prononciacion

[ar'mare]

Sillabas

ar | ma | re (3)

Vèrb

armare

    conjugason

		simple			compausat
infinitiu		armare			avere armato
gerondiu		armando			emplegar lo gerondiu de avere amb armato
participi present		armante
participi passat		armato
persona		singular			plural
		primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
indicatiu		io	tu	lui/lei	noi	voi	essi/esse
tempses simples	present	armo	armi	arma	armiamo	armate	armano
	imperfach/imperfait	armavo	armavi	armava	armavamo	armavate	armavano
	passat simple	armai	armasti	armò	armammo	armaste	armarono
	futur	armerò	armerai	armerà	armeremo	armerete	armeranno
	condicional	armerei	armeresti	armerebbe	armeremmo	armereste	armerebbero
tempses compausats	perfach/perfait	Emplegar lo present de avere amb lo participi passat
	pluperfect	Emplegar l'imperfach/imperfait de avere amb lo participi passat
	passat anterior	Emplegar lo preterit de avere amb lo participi passat
	futur perfièch	Emplegar lo futur de avere amb lo participi passat
	condicional passat	Emplegar lo condicional de avere amb lo participi passat
subjontiu		che io	che tu	che lui/che lei	che noi	che voi	che essi/che esse
tempses simples	present	armi	armi	armi	armiamo	armiate	armino
	imperfach/imperfait	armassi	armassi	armasse	armassimo	armaste	armassero
tempses compausats	passat	Emplegar lo subjontiu present de avere amb lo participi passat
	pluperfect	Emplegar lo subjontiu imperfach de avere amb lo participi passat
imperatiu		-	tu	lui/lei	noi	voi	essi/esse
			arma	armi	armiamo	armate	armino

Traduccions

• armar ^(oc)

Parents

• armata

Antonims

• disarmare