barraca
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Manlèu al catalan, d'origina incèrta, benlèu ligat a l'ibèr barrum, «tèrragela».
Prononciacion
- lengadocian, gascon /baˈrako̞/
- procençau /baˈʀakə/
- naut-lemosin /baˈrako̞/, /baˈrɛko̞/
- França (Bearn) : escotar « barraca »
Sillabas
bar | ra | ca (3)
Nom comun
barraca femenin
- Ostal pichon e rustic generalament situat dins un luòc alunhat.
- E, coma la barraca teniá una pòrta que balhava sus l'òrt del jardinièr, l'òme podiá s'enanar e tornar sens passar per l'ostal nòstre. Mon barri (Raymond Gougaud)
- (lemosin) Rotlòta, abitacion barrutlaira dels nomades sintes (manoishs) o gitans.
Sinonims
ostalet
Derivats
Traduccions
Referéncias
- Loís Alibèrt, Dictionnaire occitan-français selon les parlers languedociens, Institut d'Estudis Occitans, 1997 (ISBN 2-85910-069-5)
- Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des pays occitans, Éditions Sud Ouest, 2007 (ISBN 978-2-87901-808-9)
- Joan Coromines, Diccionari etimològic i complementari de la llengua catalana, 1984