bitum

Occitan

Bitum natural

Etimologia

Del latin bitūmen.

Prononciacion

/biˈtyn/, /biˈtyn/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
bitum	bitums
[biˈtyn]	[biˈtyns]

bitum masculin

1. (Quimia) Asfalt natural.
2. (per extension) Mescla d’idrocarburs d’origen naturala o pirogenica, o d’ambedoas origenas, que sovent s'i apond d'idrocarbonats, que se presenta jos forma liquida o solida.

Variantas dialectalas

• betum

Derivats

• embitumar
• bitumar
• bituminós

Traduccions

alemand: Bitumen (de) anglés: bitumen (en) basc: betuna (eu) catalan: betum (ca)

espanhòl: betún (es) francés: bitume (fr) italian: bitume (it) portugués: betume (pt)