bonha
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Prononciacion
- lengadocian, gascon /ˈbuɲo̞/
- provençau /ˈbuɲə/
- escotar « bonha »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| bonha | bonhas |
| [ˈbuɲo] | [ˈbuɲos] |
bonha femenin
- Protuberància del còs, produita per un còp, una contusion.
- Un signe qu'engana pas sus son estat psicologic. D'ont mai que sa bonha de totara enfla e li tampa ara l'uèlh de drecha. «Qualques nòvas d'Albigés», (Sèrgi Viaule), 2002
- (medical) Tumor.
- (agricòla) Part noseluda de la soca d'arbre ont las raices son estacadas.
- (Figurat) Taca de graissa.
- Sus lo papièr qu'èra estat blanc se legissia lo menu coma dins un jornau : un degot de crema Chantilly, de bonhas de grais e de sauça tomata dessenhavan lo redond de las siètas, lo vin aviá mancat los veires e damoçat los megots dins lo cendrièr. «Lo riu d'Adriana», (Jaume Landièr), 2001
Variantas dialectalas
- bunha (provençau)
Derivats
Traduccions
| contusion | |
|---|---|
| tumor | |
|---|---|
Forma de vèrb
bonha