bròc

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin broccus « poncha ». Aquèl mot ven benlèu del gallés broccos, un nom del taisson, que significariá ponchut a causa de la forma de son morre [1]. L'analogia se trobariá tamben dins lo nom del brochet [2].

Prononciacion

[bɾɔk]

França (Bearn) : escotar « bròc »

Open book 01.svgNom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
bròc bròcs
[bɾɔk] [bɾɔks]

bròc masculin

  1. Mena de recipient de doas quèrbas e d'un bèc versaire utilizat per posar d'aiga.
  2. (lengadocian) Branca, baston.
  3. (gascon) Espina.
  4. (gascon) Albespin.
  5. (gascon) Bruga.

Derivats

Reviradas

Reviradas

Referéncias

  • [1] Xavier Delamarre, 2003, Dictionnaire de la langue gauloise, Éditions Errance.
  • [2] Pierre-Yves Lambert, 1995, La langue gauloise, 2nda edicion, edicions Errance.