cèlt

Occitan

Etimologia

(1732) Dau latin Celtae (« abitents de la Gallia centrala »), dau grec ancian Κελτός, Keltós (« Cèlt »).

Prononciacion

/'sɛlt/, /'sɛlt/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	cèlt	cèlts
	['sɛlt]	['sɛltɛs]
Femenin	cèlta	cèltas
	['sɛltɔ]	['sɛltɔs]

cèlt masculin

1. relatiu aus pòbles Cèlts

Variantas dialectalas

• celte (nòrd occitan)

Derivats

• celtic

Traduccions

anglés: Celtic (en) breton: kelt (br)

cornic: keltek (kw) grèc: κελτικός (el) (keltikós)

Referéncias

• "vòstras referéncias"