camèl

Un camèl de Bactriana

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *camellus, remplaçaire del classic camelus, manlevat al grèc ancian κάμηλος (kámēlos), del protosemitic *gamal-, que dona l'arabi جَمَل‎ (jamal) e l'ebrèu גמל‎ (gamál).

Prononciacion

/kaˈmɛl/, /kaˈmɛl/

Lengadocian : escotar « camèl »

Sillabas

ca | mèl

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	camèl	camèls
	[kaˈmɛl]	[kaˈmɛls]
Femenin	camèla	camèlas
	[kaˈmɛlo]	[kaˈmɛlos]

camèl masculin

1. Zool. Mamifèr d'Asia, generalament emplegat coma bèstia de bast e de bon reconéisser per encausa de sas gibas.

Derivats

• camèla
• camelièr

Variantas dialectalas

• camèu (gascon), (provençal)
• chamèl (auvernhat)
• chameu (lemosin), (vivaroalpenc)
• chamèl (bas lemosin)
• cameu (vivaroalpenc)

Traduccions

alemand: Kamel (de) masculin anglés: camel (en) asturian: camellu (ast) masculin basc: gamelu (eu) bashquir: дөйә (ba) bielorús: вярблюд (be) masculin cannada: ಒಂಟೆ (kn) (oṇṭe) catalan: camell (ca) masculin espanhòl: camello (es) masculin francés: chameau (fr) masculin grèc: καμήλα (el) femenin italian: cammello (it) masculin

maltés: ġemel (mt) neerlandés: kameel (nl) ongrés: teve (hu) polonés: wielbłąd (pl) romanés: cămilă (ro) femenin rus: верблюд (ru) masculin rus ancian: верблюдъ (orv) masculin, вельблꙋдъ (orv) masculin, вельбꙋдъ (orv) masculin turc: deve (tr) ucraïnian: верблюд (uk) masculin