canoa

Occitan

Etimologia

De l'espanhòl canoa, manlevat a una lenga arawakana.

Prononciacion

/kaˈnuo/, /kaˈnuo/

Sillabas

ca | no | a

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
canoa	canoas
[kaˈnuo]	[kaˈnuos]

canoa masculin

1. Navig. Nau longa e estrecha propulsada per un rem plan.

Traduccions

alemand: Kanu (de) neutre anglés: canoe (en) apalai: kanawa (apy) catalan: canoa (ca) femenin coeur d'alene: t'e̲de' (crd) espanhòl: canoa (es) femenin eyak: AXAkih (eya) francés: canoé (fr) masculin hixkaryana: kanawa (hix)

kagate: टुः (syw) machiguenga: pitotsi (mcb) salish de Puget: qʼilʼbid (lut) sotho: mokorwana (st), mokoro (st) sotho del nòrd: seketswanakota (nso), mokorwana (nso) trio: kanawa (tri) tswana: mokoro (tn) wayana: kanawa (way)