cant

Veire tanben : quant

Occitan

Etimologia

(Nom comun 1) Del latin cantŭs.

(Nom comun 2) Del latin canthus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /kant/, /kant/

provençau /kãⁿt/, /kãⁿt/

França (Bearn) : escotar « cant »

Sillabas

cant (1)

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
cant	cants
[kant]	[kants]

cant masculin

1. Composicion musicala destinada a èsser cantada o accion de cantar.

Variantas dialectalas

• chant (auvernhat), (lemosin), (vivaroaupenc)

Sinonims

• canta
• cançon / chançon

Parents

• cantar

Derivats

• cantada
• cantadís
• cantador
• cantaire
• cantanha
• cantarelejar
• cantason
• cantata
• cantatge
• cantatritz
• cantic

Traduccions

alemand: Gesang (de) anglés: song (en) basc: abesten (eu) catalan: cant (ca)

espanhòl: canto (es) francés: chant (fr) italian: canto (it) portugués: canto (pt)

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
cant	cants
[kant]	[kants]

cant masculin

1. Costat mai estrech e long d'un pòst o d'un material.

Sinonims

• bòrd
• costat
• estrem

Variantas dialectalas

• chant (lemosin)

Traduccions

alemand: Kante (de) anglés: edge (en) basc: ertza (eu) catalan: cantó (ca)

espanhòl: canto (es) francés: chant (fr) italian: canto (it) portugués: canto (pt)