canta

Occitan

Etimologia

Del latin cantŭs.

Prononciacion

/ˈkanto̞/, /ˈkanto̞/

França (Bearn) : escotar « canta »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
canta	cantas
[ˈkanto̞]	[ˈkanto̞s]

canta femenin

1. (lengadocian) Cant.
2. (gascon) Cantçon.

Forma de vèrb

canta

1. Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de cantar.
2. Segonda persona del singular a l'imperatiu afirmatiu de cantar