carnassièr
Occitan
Etimologia
De carnassa amb lo sufix -ièr.
Prononciacion
/kaɾnaˈsjɛ/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « carnassièr »
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | carnassièr | carnassièrs |
| [kaɾnaˈsjɛ] | [kaɾnaˈsjɛs] | |
| Femenin | carnassièra | carnassièras |
| [kaɾnaˈsjɛɾo] | [kaɾnaˈsjɛɾos] | |
carnassièr masculin (lengadocian)
- Que manja de carn, que aima manjar de carn.
- Fig. Crudèl, sanguinari.
Variantas dialectalas
- carnassèr (gascon)
- carnassier (lemosin) (provençau) (vivaroaupenc)