carrotèn

Occitan

Etimologia

De carròta.

Prononciacion

lengadocian, gascon: /karuˈtɛn/, /karuˈtɛn/

provençau: /kaʀuˈtɛn/, /kaʀuˈtɛn/

Sillabas

ca|rro|tèn

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
carrotèn	carrotèns
[karuˈtɛn]	[karuˈtɛns]

carrotèn masculin

Polvera de β-Carrotèn

1. (biologia) Pigment de las plantas clorofilianas, es un idrocarbur terpenic.

Sinonims

passar per β-carrotèn

• carrotina

Derivats

• alfa-carrotèn, α-carrotèn
• beta-carrotèn, β-carrotèn
• carrotinoïd
• carrotenoïd

Traduccions

alemand: Carotine (de) anglés: carotene (en), carotin (en) basc: catalan: carotè (ca)

espanhòl: caroteno (es) francés: carotène (fr) italian: carotene (it) portugués: caroteno (pt)