conquistaire

Occitan

Etimologia

Del vèrb conquistar amb lo sufix -aire.

Prononciacion

lengadocian, gascon /kuŋkisˈtajɾe/, /kuŋkisˈtajɾe/

provençau /kũⁿkisˈtajɾʀe/, /kũⁿkisˈtajɾʀe/

Sillabas

con|quis|tai|re

Adjectiu

conquistaire

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	conquistaire	conquistaires
Femenin	conquistaira	conquistairas

Declinason
Dialècte : lengadocian, provençau
	Singular	Plural
Masculin	conquistaire	conquistaires
Femenin	conquistairitz	conquistairises

Declinason
Dialècte : lengadocian, provençau
	Singular	Plural
Masculin	conquistaire	conquistaires
Femenin	conquistarèla	conquistarèlas

1. Que conquista
   1. Que ganha per fòrça de persuasion, d'exemple, de gaubi etc.
   2. Que pren per fòrça de las armas.
2. Qualifica çò qu'aperten a las personas que conqueriguèron.

Sinonims

• conquerent

Parents

• conquista

Traduccions

alemand: eroberungslustig (de), eroberungssüchtig (de) anglés: conquering (en) basc: catalan: conqueridor (ca)

espanhòl: conquistador (es) francés: conquérent (fr) italian: conquistatore (it) portugués: conquistador (pt)

Nom comun

conquistaire masculin, (femenin: conquistaira / conquistairitz / conquistarèla)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
conquistaire	conquistaires
[kuŋkisˈtajɾe]	[kuŋkisˈtajɾes]

Declinason
Dialècte : provençau
Singular	Plural
conquistaire	conquistaires
[kũⁿkisˈtajɾʀe]

1. Lo que conquista:
   1. Lo que ganha per fòrça de persuasion, d'exemple, de gaubi etc.
   2. Lo que pren per las armas.

Sinonims

• conquerent

per las armas

• conquistador

Parents

• conquista

Traduccions

alemand: Eroberer (de), Bezwinger (de) anglés: conqueror (en) basc: catalan: conqueridor (ca)

espanhòl: conquistador (es) francés: conquérent (fr) italian: conquistatore (it) portugués: conquistador (pt)