conscrit
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin conscriptus, participi passat de conscribere (« inscriure sus un ròtle »).
Prononciacion
lengadocian, gascon /kunsˈkɾit/, provençau /kũⁿsˈkʀit/
Sillabas
cons|crit
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| conscrit | conscrits |
| [kunsˈkɾit] | [kunsˈkɾits] |
conscrit masculin, (equivalent femenin: conscrita)
- Persona apelada, per via de conscripcion, al servici militar.
Variantas dialectalas
Traduccions
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | conscrit | conscrits |
| [kunsˈkɾit] | [kunsˈkɾits] | |
| Femenin | conscrita | conscritas |
| [kunsˈkɾito̞] | [kunsˈkɾito̞s] | |
conscrit
- inscrit, enrotlat.
- enròtlat per servir.
- (Roma antica) Los Paires consctrits son los membres del Senat Roman.
Traduccions
Forma de vèrb
conscrit
- Participi passat al masculin singular de conscriure
Francés
Etimologia
- Del latin conscriptus, participi passat de conscribere (« inscriure sus un ròtle »).
Prononciacion
/kɔ̃skʁi/
Sillabas
cons|crit
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| conscrit | conscrits |
| [kɔ̃skʁi] | |
conscrit masculin, (equivalent femenin: conscrite)
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | conscrit | conscrits |
| [kɔ̃skʁi] | [kɔ̃skʁi] | |
| Femenin | conscrite | conscrites |
| [kɔ̃skʁit] | [kɔ̃skʁit] | |
conscrit
Forma de vèrb
conscrit
- Participi passar al masculin singular de conscrire.