coq
Francés
Etimologia
Del latin latin tardiu coccus, atestat tre lo sègle VI dins lo tèxt de la Lei salica, probablament d'origina onomatopeïca.
Prononciacion
- /kɔk/
- França (Lion) : escotar « coq »
- França (París) : escotar « coq »
- França (París) : escotar « coq »
- França (París) : escotar « coq »
- França (París) : escotar « coq »
- escotar « coq »
- França (París) : escotar « coq »
- França (Tolosa) : escotar « coq »
- França (Vòges) : escotar « coq »
- França (Vòges) : escotar « coq »
- Soïssa (Canton de Valés) : escotar « coq »
- Soïssa (Canton de Valés) : escotar « coq »
- França (Lion) : escotar « coq »
- França (Rems) : escotar « coq »
- França (Lion) : escotar « coq »
- França (Tors) : escotar « coq »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| coq | coqs |
| [kɔk] | |
coq masculin
- Gal.