critèri
Occitan
Etimologia
Del latin criterium manlèu del grèc κριτήριον «kritêrion» facultat de jutjar, discerniment, de krinein : « crivelar, separar, destriar, jutjar »
Prononciacion
/kɾiˈtɛɾi/, provençau /kʀiˈtɛʀi/ França (Bearn) : escotar « critèri »
Sillabas
cri|tè|ri
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| critèri | critèris |
| [kɾiˈtɛɾi] | [kɾiˈtɛɾis] |
critèri masculin
- Çò que servís a destriar dins una causa çò verai de çò fals.
- Caracteristica que se fa referéncia o sus qu'òm se basa per causir, classificar, destriar quicòm.
- De critèris de causida.