culhir

Occitan

Etimologia

Del latin collĭgĕre.

Prononciacion

/kyˈʎi/, /kyˈʎi/

França (Bearn) : escotar « culhir »

Sillabas

cu | lhir

Vèrb

culhir (gascon) (lemosin) (lengadocian) (provençau)

1. Desrabar una planta, amassar la frucha, las flors.

Variantas dialectalas

• cuélher (gascon) (provençau)
• culir (lemosin) (provençau)

Derivats

• culhèire
• culhida
• culhidor

Traduccions

anglés: gather (en) catalan: collir (ca)

francés: cueillir (fr) italian: raccogliere (it) sard: tòddere (sc)