daga

Occitan

Etimologia

D’origina pas segura benlèu del latin Daca spatha « espasa dàcia »

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈdaɣo̞/, /ˈdaɣo̞/

provençau /ˈdagə/, /ˈdagə/

Sillabas

da|ga

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
daga	dagas
[ˈdaɣo̞]	[ˈdaɣo̞s]

daga femenin

Una daga

1. Arma blanca de lama de dos fials mieja longa e ponchuda que sebla a una espasa corta o a un ponhal long.
   • Dels dos sodards que s'avançavan per li balhar la mòrt, un brandissiá una daga de la lama longa e estrecha que revertava una espasa. «La venjança de N'isarn Cassanha», (Sèrgi Viaule)

Derivats

• dagador
• dagan
• dagar
  • daguejar

Traduccions

alemand: Dolch (de), Stichwaffe (de), Kurzschwert (de) anglés: dagger (en) basc: daga (eu) catalan: daga (ca) espanhòl: daga (es) francés: dague (fr) italian: daga (it) portugués: adaga (pt)

Forma de vèrb

daga

1. tresena persona del singular del present de l’indicatiu de dagar

Catalan

Etimologia

Del l’occitan ancian daga

Prononciacion

oriental /ˈdaɣə/, /ˈdaɣə/, occidental /ˈdaɣa/, /ˈdaɣa/

Sillabas

da|ga

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
daga	dagues

daga femenin

1. daga ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

(nom 1) Del l’occitan ancian daga

(nom 2) Per l’arabi ispanic ṭaqa, del classic طَاقَة, del protoindoeuropèu *teg-.

Prononciacion

/ˈd̪aɣ̞a/, /ˈd̪aɣ̞a/

Sillabas

da|ga

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
daga	dagas
[ˈd̪aɣ̞a]	[ˈd̪aɣ̞as]

1. daga ^(oc)

Nom comun 2

1. Cadun dels rengs de bricas qu’òm plaça dins lo forn per las coire.

Haussà

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

[?]

Preposicion

daga

1. De (provenéncia).

Italian

Etimologia

D’origina pas segura benlèu del latin Daca spatha « espasa dàcia »

Prononciacion

/ˈdaga/, /ˈdaga/

Sillabas

da|ga

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
daga	daghe
[ˈdaga]	[ˈdage]

1. daga ^(oc)