desagradable

Occitan

Etimologia

De agradable amb lo prefixe privatiu -des

Prononciacion

/dezaɣɾaˈðaple/, /dezaɣɾaˈðaple/, provençau /dezaɣʀaˈdaple/, /dezaɣʀaˈdaple/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	desagradable	desagradables
	[dezaɣɾaˈðaple]	[dezaɣɾaˈðaples]
Femenin	desagradabla	desagradablas
	[dezaɣɾaˈðaplo̞]	[dezaɣɾaˈðaplo̞s]

desagradable

1. Que desplai, qu'agrada pas.

Sinonims

• desagradiu
• desplasent

Traduccions

alemand : widerwärtig (de), widerlich (de), unangenehm (de) anglés : disagreeable (en), distasteful (en), Modèl:tradÄ catalan : desagradable (ca)

espanhòl : desagradable (es) francés : désagréable (fr) italian : sgradevole (it), spiacevole (it) portugués : desagradável (pt), enjoado (pt)

Catalan

Etimologia

De agradable amb lo prefixe privatiu -des

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « desagradable »

Prononciacion

oriental /dəzəɣɾəˈðabbɫə/, /dəzəɣɾəˈðabbɫə/, occidental /dezaɣɾaˈðaβɫe/, /dezaɣɾaˈðaβɫe/

Adjectiu

desagradable masculin o femenin (Plural: desagradables)

1. Que desplai, qu'agrada pas.

Espanhòl

Etimologia

De agradable amb lo prefixe privatiu -des

Prononciacion

escotar « desagradable »

Prononciacion

oriental /desaɣɾaˈðaβle/, /desaɣɾaˈðaβle/, occidental /desaɣɾaˈðaβle/, /desaɣɾaˈðaβle/

Adjectiu

desagradable masculin o femenin (Plural: desagradables)

1. Que desplai, qu'agrada pas.