engan

Occitan

Etimologia

• (Nom comun) Del vèrb enganar.
• (Advèrbi) Del latin vulgar hoque anno « en aqueste an ». Parent del catalan enguany e de l'espanhòl hogaño.

Prononciacion

/eŋˈgan/, /eŋˈgan/

Sillabas

en | gan (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
engan	engans
[eŋˈgan]	[eŋˈgans]

engan masculin

1. Accion d'enganar.

Sinonims

• engana
• enganada
• enganha

Traduccions

anglés: deceit (en), deceptoion (en) catalan: engany (ca) masculin espanhòl: engaño (es) masculin

francés: tromperie (fr) femenin italian: inganno (it) masculin sicilian: ingannu (scn) masculin

Advèrbi

engan (gascon)

1. Aqueste an.

Variantas dialectalas

• ongan
• augan (gascon)
• ujan (lemosin)

Traduccions

catalan: enguany (ca) espanhòl: hogaño (es)

francés: cette année (fr) sicilian: aguannu (scn)