epitèt

Occitan

Etimologia

Pel latin epitheton « adjectiu », del grec ancien grèc ancian ἐπίθετον, [mot] apondut, apausat.

Prononciacion

/epiˈtɛt/, /epiˈtɛt/

Sillabas

e|pi|tèt

Nom comun

epitèt masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
epitèt	epitèts
[epiˈtɛt]	[epiˈtɛts]

1. (gramatica) Adjectiu o locucion adjectivala que se situa just abans o après lo nom que se qualifica
2. (per extension) Qualificacion d’una persona en ben o en mal.

Variantas dialectalas

• epitèta
• epitète

Antonims

gramatica

• atribut
• predicatiu

Derivats

• nominacion
• nominat

Traduccions

alemand: Epitheton (de), Spitzname (de) (per una persona) anglés: epithet (en) basc: catalan: epítet (ca)

espanhòl: epíteto (es) francés: appeler (fr), donner pour nom (fr), nommer (fr) italian: epiteto (it), per una persona epiteto (it) (injuriós), soprannome (it) portugués: epíteto (pt)