erbivòra

Occitan

Etimologia

De èrba dab lo sufix feminin -ivòra.

Prononciacion

/eɾβiˈβɔɾo/, /eɾβiˈβɔɾo/ (gascon) (lengadocian), /eɾβiˈβɔɾə/, /eɾβiˈβɔɾə/ en ua partida de Gasconha.

Forma d'adjectiu

erbivòra

1. Femenin singular de erbivòr.

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	erbivòr	erbivòrs
	[eɾβiˈβɔɾ]	[eɾβiˈβɔɾs]
Femenin	erbivòra	erbivòras
	[eɾβiˈβɔɾo]	[eɾβiˈβɔɾos]

erbivòra femenin

1. Animau hémia qui se neureish de vegetaus e sustot d'èrba.

Traduccions

anglés: herbivore (en) espanhòl: herbívora (es)

francés: herbivore (fr) masculin o femenin italian: erbivora (it)