Vejatz lo contengut

erronèu

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin classic erroneus (« errant, barrutlaire »), pel latin liturgic pren lo sens de « qu'es dins l'error, fals » a causa de la proximitat fonetica.

Prononciacion

/eruˈnɛw/, provençau /eʀuˈnɛw/ França (Bearn) : escotar « erronèu »

Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin erronèu erronèus
[eruˈnɛw] [eruˈnɛws]
Femenin erronèa erronèas
[eruˈnɛo̞] [eruˈnɛo̞s]

erronèu

  1. Que conten d'errors, desviat a causa d'error.

Sinonims

Derivats

Traduccions