escalpèl

Occitan

Etimologia

Del latin scalpellum de scalpere.

Prononciacion

/eskalˈpɛl/, /eskalˈpɛl/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
escalpèl	escalpèls
[eskalˈpɛl]	[eskalˈpɛls]

escalpèl (lengadocian) , masculin

1. Mena de ganivet poncut, de dos talhs o un, destinat a dissecar, especialament utilizar en cirurgia.

Sinonims

• bistorí / bistorin
• incisòri
• lanceta

Traduccions

alemand: Skalpell (de) anglés: scalpel (en) basc: bisturi (eu) catalan: escalpel (ca)

espanhòl: escalpelo (es) francés: scalpel (fr) italian: scalpello (it) portugués: bisturi (pt)