escumenge

Occitan

Etimologia

Del escumenjar

Prononciacion

lengadocian /eskyˈment͡ʃe/, /eskyˈment͡ʃe/

gascon /eskyˈmend͡ʒe/, /eskyˈmend͡ʒe/

provençau /eskyˈmẽⁿd͡ʒe/, /eskyˈmẽⁿd͡ʒe/

Sillabas

ex|cu|men|ge

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
escumenge	escumenges
[eskyˈment͡ʃe]	[eskyˈment͡ʃes]

escomenge masculin

1. Censura ecclesiastica per la quala òm es es retirat de la comunion de la Glèisa.
2. (per analogia) Senténcia de bandiment d'una comunautat.

Variantas dialectalas

• escomenge

Parents

• escumenjar

Sinonims

• anatèma
• excomunicacion

Traduccions

alemand: Exkommunizierung (de), Exkommunikation (de) anglés: excommunication (en) basc: catalan: excomunió (ca), excomunicació (ca)

espanhòl: excomunión (es), excomunicación (es) francés: excommunication (fr) italian: scomunica (it) portugués: excomunhão (pt)

Forma de vèrb

escomenge

1. primièra persona del singular del present del subjonctiu de escumenjar
2. tresena persona del singular del present del subjonctiu de escumenjar