espasa

Una espasa

Occitan

Etimologia

Del latin spatha, pres al grèc ancian σπάθη (spáthê).

Prononciacion

/esˈpazo/, /esˈpazo/

França (Bearn) : escotar « espasa »

Sillabas

es | pa | sa (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
espasa	espasas
[esˈpazo]	[esˈpazos]

espasa femenin

1. Arma facha d'una lama de metal longa e afilada e d'una manilha.

Variantas dialectalas

• espada (gascon)

Derivats

espasada espasador espasaire espasar espasassa

espaseta espasièr espasièra espason

Locucions

• valent coma una espasa rovilhosa

Traduccions

alemand: Schwert (de)neutre anglés: sword (en) azèri: qılınc (az) catalan: espasa (ca) femenin espanhòl: espada (es) femenin esperanto: glavo (eo) francés: épée (fr) femenin islandés: sverð (is) neutre

italian: spada (it) femenin neerlandés: zwaard (nl) ongrés: kard (hu) portugués: espada (pt) femenin romanés: spadă (ro) femenin sicilian: spata (scn) femenin turc: kılıç (tr) ucraïnian: меч (uk)