Occitan

Etimologia

Diminutiu de esquila, que ven benlèu del gotic *skilla ^[1].

Prononciacion

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « esquilon »

Sillabas

es | qui | lon (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
esquilon	esquilons
[eskiˈlu]	[eskiˈlus]

esquilon masculin

Boleta de metal voida e traucada amb un tròç de fèrre penjat a l'interior, que tinda quand es saquejada, generalament fixada sul colar de las bèstias de bast o dels cans.

Variantas dialectalas

cascavèl (lengadocian)
cascavèth (gascon)
cascaveu (vivaroalpenc)
esquiron (gascon)
esquirolet (gascon)
esquerulh (gascon)
esquerilh (gascon)
tinterilhon (gascon)
tringaron (gascon)
tringuiron (gascon)
cricalh (gascon)

Traduccions

anglés: jingle bell ^(en)
catalan: esquellerinc ^(ca) masculin, picarol ^(ca) masculin
espanhòl: cascabel ^(es) masculin

francés: grelot ^(fr) masculin
portugués: guizo ^(pt) masculin

Referéncias

^[1] Ferdinand Holthausen, 1934, Gotisches etymologisches Wörterbuch. Mit Einschluß der Eigennamen und der gotischen Lehnwörter im Romanischen, Heidelberg, Winter Verlag.