fòrma

Veire tanben : forma, formá, formà

Occitan

Etimologia

Del latin forma.

Prononciacion

/ˈfɔɾmo̞/, /ˈfɔɾmo̞/

França (Bearn) : escotar « fòrma »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
fòrma	fòrmas
[ˈfɔɾmo̞]	[ˈfɔɾmo̞s]

fòrma femenin

1. Aspècte exterior d'una causa, d'un còs.
2. Mòtle pel formatge.
3. Formatge cilindric de lach de vaca, especialament dins los Monts d'Auvèrnhe.

Variantas dialectalas

• forma

Traduccions

anglés: shape (en), form (en) catalan: forma (ca) femenin

francés: forme (fr) masculin italian: forma (it) femenin