foire

Veire tanben : foira, foirar, foiré

Occitan

Etimologia

Del latin fodicare.

Prononciacion

/ˈfujɾe/, /ˈfujɾe/

Sillabas

foi|re

Vèrb

foire

1. Cavar la tèrra, cercar dins la tèrre
2. Trabalhar la tèrra amb un rabassièr, un pic, ...

Variantas dialectalas

• fòire / fòser / fóser

Sinonims

• fotjar
• furgar

Derivats

• entrefoire
• foirejar
• refoire

Traduccions

alemand: wühlen (de), umgraben (de) anglés: dig (en) basc: catalan: furgar (ca)

espanhòl: hurgar (es) francés: fouir (fr) italian: frugare (it) portugués: remexer (pt)

Forma de vèrb

foire

1. primièra persona del singular del present de subjonctiu de foirar
2. tresena persona del singular del present de subjonctiu de foirar

Francés

Etimologia

Del latin fĕrĭa.

Prononciacion

/fwaʁ/, /fwaʁ/

Soïssa (Canton de Valés) : escotar « foire »

França (Vòges) : escotar « foire »

França (Lion) : escotar « foire »

França (Vòges) : escotar « foire »

Sillabas

foire (1)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
foire	foires
[fwaʁ]

foire femenin

Traduccions

• fièira ^(oc)

Derivats

• foirail
• forain

Forma de vèrb

foire

1. Primièra persona del singular al present de l'indicatiu de foirer.
2. Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de foirer.
3. Primièra persona del singular al present del subjontiu de foirer.
4. Tresena persona del singular al present del subjontiu de foirer.
5. Segonda persona del singular a l'imperatiu present de foirer.