gibre

Occitan

Etimologia

Probablament d'una basa celtica *gēbros, gēbrā

Prononciacion

lengadocian /ˈd͡ʒiβɾe/, /ˈd͡ʒiβɾe/

gascon /ˈʒiβɾe/, /ˈʒiβɾe/

procençau /ˈd͡ʒibʀe/, /ˈd͡ʒibʀe/

Nom comun

gibre masculin

Declinason
Singular	Plural
gibre	gibres
[ˈd͡ʒiβɾe]	[ˈd͡ʒiβɾes]

1. Cristals de glaç eissit de la nèbla, que quora fa fòrça freg se depausan sus las superfícias verticalas o las plantas.

Variantas dialectalas

• gelibre
• giure

Traduccions

alemand: Frost (de) anglés: hoarfrost (en) basc: izoztuta (eu) catalan: gebre (ca)

espanhòl: escarcha (es) francés: givre (fr) italian: brina (it) portugués: geada (pt)