Vejatz lo contengut

incitar

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin incitare.

Prononciacion

[insi'ta]

França (Bearn) : escotar « incitar »

Sillabas

in | ci | tar ()

Vèrb

incitar

  1. Butar a far quicòm.

Derivats

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu incitar
Gerondiu incitant
Participi passat
singular plural
masculin incitat incitats
femenin incitada incitadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present inciti
incite[N 1]
incitas incita incitam incitatz incitan
Imperfach incitavi incitavas incitava incitàvem incitàvetz incitavan
Preterit incitèri incitères incitèt incitèrem incitèretz incitèron
Futur incitarai incitaràs incitarà incitarem incitaretz incitaràn
Condicional incitariái incitariás incitariá incitariam incitariatz incitarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present incite incites incite incitem incitetz inciten
Imperfach incitèssi incitèsses incitès
incitèsse
incitèssem incitèssetz incitèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu incita ! incitem ! incitatz !
Negatiu incites pas ! incitem pas ! incitetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)