incitar

Occitan

Etimologia

Del latin incitare.

Prononciacion

[insi'ta]

França (Bearn) : escotar « incitar »

Sillabas

in | ci | tar ()

Vèrb

incitar

1. Butar a far quicòm.

Derivats

• incitabilitat
• incitable
• incitacion
• incitatiu

Traduccions

alemand: anglés: to urge (en) to impel (en) to incite (en) catalan: incitar (ca) espanhòl: francés: inciter (fr) italian:

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	incitar
Gerondiu	incitant
Participi passat
	singular			plural
masculin	incitat			incitats
femenin	incitada			incitadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	inciti incite	incitas	incita	incitam	incitatz	incitan
Imperfach	incitavi	incitavas	incitava	incitàvem	incitàvetz	incitavan
Preterit	incitèri	incitères	incitèt	incitèrem	incitèretz	incitèron
Futur	incitarai	incitaràs	incitarà	incitarem	incitaretz	incitaràn
Condicional	incitariái	incitariás	incitariá	incitariam	incitariatz	incitarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	incite	incites	incite	incitem	incitetz	inciten
Imperfach	incitèssi	incitèsses	incitès incitèsse	incitèssem	incitèssetz	incitèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	incita !	—	incitem !	incitatz !	—
Negatiu	—	incites pas !	—	incitem pas !	incitetz pas !	—
Nòtas