conjugason

Occitan

Etimologia

Del latin conjugatio, -ōnis.

Prononciacion

/kund͡ʒyɣaˈzu/, /kund͡ʒyɣaˈzu/

França (Bearn) : escotar « conjugason » Lengadocian : escotar « conjugason »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
conjugason	conjugasons
[kund͡ʒyɣaˈzu]	[kund͡ʒyɣaˈzus]

conjugason femenin

1. Ensem de las formas d'un vèrb.
2. Accion de conjugar un vèrb.

Mots aparentats

• conjugar

Traduccions

alemand: Konjugation (de) femenin anglés: conjugation (en) catalan: conjugació (ca) femenin espanhòl: conjugación (es) femenin

francés: conjugaison (fr) femenin italian: coniugazione (it) femenin neerlandés: vervoeging (nl) portugués: conjugação (pt) femenin