indemne

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin indemnis, compausat del prefixe privatif in- e damnum (« prejudici, domatge »)

Prononciacion

[in'ðen.ne]

in | dem | ne (3)

Open book 01.svgAdjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
Masculin indemne indemnes
[in'ðen.ne] [in'ðen.nes]
Femenin indemna indemnas
[in'ðen.neɔ] [in'ðen.nɔs]

indemne

  1. (Drech) Qu’a pas sentit de pèrda, qu'es indemnizat, desdomatjat.
    • Far qualqu’un indemne.
    • Sortir indemne d’un afar.
  2. (Mai corrent) Qu’esprova pas, qu’esprovèt pas cap de domatge.
    • Pendent l'epidèmia, un tèrç de la populacion demorèt indemne.

Reviradas

Catalan Flag of Catalonia.svg

Etimologia

Del latin indemnis, compausat del prefixe privatif in- e damnum (« prejudici, domatge »)

Prononciacion

oriental [inˈdem.ne]
occidental [inˈdem.ne]

in | dem | ne (3)

Open book 01.svgAdjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin indemne indemnes
Femenin indemne indemnes

indemne

  1. indemne

Francés Flag of France.svg

Prononciacion

Canadà (sodome et Gomorrhe) : escotar « indemne »

Etimologia

Del latin indemnis, compausat del prefixe privatif in- e damnum (« prejudici, domatge »)

Prononciacion

oriental [ɛ̃.dɛmn]

in | dem | ne (3)

Open book 01.svgAdjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin indemne indemnes
Femenin indemne indemnes

indemne

  1. indemne