intransitiu

Occitan

Etimologia

Del latin intransitivus.

Prononciacion

/intɾanziˈtiw/, /intɾanziˈtiw/

Sillabas

in | tran | si | tiu

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	intransitiu	intransitius
	[intɾanziˈtiw]	[intɾanziˈtiws]
Femenin	intransitiva	intransitivas
	[intɾanziˈtiβo]	[intɾanziˈtiβos]

intransitiu masculin

1. Gram. Se ditz d'un vèrbe que ten pas un objècte dirècte.

Antonims

• transitiu

Traduccions

alemand: intransitiv (de) anglés: intransitive (en)

catalan: intransitiu (ca) francés: intransitif (fr)